Ervaringen van ouders

Eind 1999 werd door de ontwerpster het eerste Pacco-prototype gemaakt dat zij gebruikte voor haar zoontje. Nu, 17 jaar later, hebben ontelbare ouders met de Pacco doek hun baby geholpen om beter te slapen. Meer rust = minder huilen = meer geluk samen.

Ervaringen van andere ouders zijn vaak fijn om te lezen. Met jouw ervaring met inbakeren kun je ook weer andere ouders helpen. Als je jouw verhaal wilt delen, mag je dit mailen naar Sylvie, de ontwerpster van de Pacco inbakerdoek: sylvie@pacco.nl. Zij plaatst jouw verhaal - met een foto van jouw ingebakerde kindje - dan bovenaan deze pagina.

Baby inbakeren - gemakkelijker in slaap vallen - minder huilen

Ervaringen van ouders met de Pacco inbakerdoeken

Rim

Rim is ons derde kindje, hij was groot bij zijn geboorte (4640 gram) maar desondanks ging de bevalling erg snel. Door een kinderfysiotherapeut kwamen wij in aanraking met inbakeren. Ons zoontje Rim was doorverwezen omdat hij tijdens de geboorte een sleutelbeentje had gebroken en mede daardoor een voorkeurshouding had ontwikkeld.

Tijdens de geboorte maakte Rim de spildraai de verkeerde kant om en bleef zo met zijn schoudertje achter mijn schaambeen steken. Om complicaties te voorkomen (de weeën stuwden hem gewoonweg voort en bovendien zat de navelstreng om zijn nekje) was er geen tijd om voorzichtig naar een oplossing te zoeken voor de geboorte van zijn schoudertje. De gynaecoloog heeft haar duim op het sleutelbeentje gezet, waardoor de schoudertjes minder ruimte nodig hadden om geboren te worden. Dat komt misschien wat gruwelijk over, maar een sleutelbeenbreukje was echt het minst erge wat er in deze situatie had kunnen gebeuren. Na een week was het breukje al geheeld en gelukkig heeft hij er geen functieverlies aan over gehouden. Rim heeft wel pijn gehad de eerste paar dagen en ook de snelle bevalling heeft waarschijnlijk gezorgd voor een algeheel onwel voelen. Na die paar dagen bleek Rim echter een hele kalme en rustige baby. Hij dronk en sliep goed.

Totdat hij twee weken oud was... Huilen en huilen en nog eens huilen. Alleen op de arm was hij enigszins te troosten, overdag sliep hij alleen zo hele korte slaapjes. Hij sliep slechts de nachten voorbeeldig, op één voeding, in zijn eigen bedje (inmiddels weet ik dat hij dat kon omdat hij zwaar oververmoeid was geraakt!). Wat een onrust zat er in mijn kereltje, maaien met zijn armpjes, hazenslaapjes op de arm en maar zuigen op de pink. Na twee dagen huilen kon ik mijn zoontje al niet meer 'lezen'. Honger, moe, pijn, prikkels? Ik had geen idee.... voelde me ineens mislukken, ik had er immers al twee door de luiers heen geholpen?

Twee weken later had ik een eerste afspraak bij de fysiotherapeut. Zij informeerde naar rust en eenduidigheid. Nu ben ik zelf nogal van de structuur (vanwege mijn beroep en twee snel overprikkelde dochters) en was eigenlijk in eerste instantie een beetje gepikeerd toen zij deze vragen stelde (wat een arrogantie....). Ik kreeg het boekje van Ria Blom mee en sloeg thuis aan het lezen. Met gemengde gevoelens na een week dubben heb ik het inbakeren geprobeerd, eerst met losse doeken en later met de Pacco Piccolo. En warempel, Rim sliep! De dagen daarna wel wat protesthuilen en ook nu nog heeft hij soms een minuut of 10 slaaphuilen (zoals mijn oudste het noemt). Inmiddels heeft Rim regelmaat in zijn slaap en kan ook de rest van de dag volgens regelmaat en eenduidigheid verlopen, wat wel handig is als je drie jonge kinderen hebt.

Grote zussen vinden het weer leuk om een lachend babybroertje te hebben en Hans en ik waren weer vrolijk en ook uitgerust (omdat hij vanaf de eerste nacht inbakeren doorgeslapen heeft.). Ik zag meteen dat het inbakeren goed was voor Rim. Zelf heb ik er wel aan moeten wennen. Ik miste mijn baby! Maar omdat het inbakeren Rim zo overduidelijk hielp om in (en diep) te kunnen slapen en hij kennelijk rust en eenduidigheid nodig had om de grote wereld aan te kunnen, kon ik er toch een goed gevoel bij hebben. Binnen een paar dagen ervaarden we een verschil als tussen dag en nacht.

Rim is de eerste keer ingebakerd toen hij 5,5 week oud was en voor de laatste keer toen hij 14 weken oud was. Vlak voordat we op vakantie gingen leek hij bij het naar bed gaan en na het wakker worden steeds minder tevreden. Op het aankleedkussen begon hij meteen te huilen en ook bij het inpakken was hij in protest. Zijn inslaaphuiltje duurde geen minuut meer, maar soms wel weer 10 of 20 minuten. Als Rim wakker werd was hij niet meer rustig aan het rond kijken, maar eigenlijk gewoon boos. Pas als hij werd uitgepakt kreeg ik een lachje terwijl hij ondertussen tevreden op zijn handje sabbelde. Ik heb geëvalueerd of er ongemerkt de sleet was gekomen in het dagritme en eenduidigheid, maar kon niets vinden. Ik had daarom het gevoel dat het inbakeren hem voldoende geholpen had en overwoog de doeken af te gaan wennen, ondanks dat we inmiddels op ons vakantieadres verbleven...

Eerst maar de 'cold turkey' methode proberen. Mocht het niet lukken, dan kon ik de inbakerdoeken altijd nog stapsgewijs afwennen, dacht ik zo. Ik had uit voorzorg gelukkig een slaapzakje meegenomen (stel dat hij ziek wordt en niet ingebakerd kan worden) en bovendien zijn eigen wiegledikantje inclusief hemeltje en muziekdoosje (eenduidigheid voor alles). Op een rustige dag (Grote zussen met pappa naar het zwembad) heb ik hem zonder blikken of blozen in het slaapzakje te slapen gelegd en de dekentjes heel strak ondergestopt, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ik vond het erg spannend, maar het deerde Rim kennelijk niet, want hij deed zijn eerste slaapje prima! En ook het tweede en het derde en de eerste nacht en de dagen en nachten die daarop volgden...

Rim heeft de doeken geen dag meer nodig gehad. Ook nu nog heeft hij meestal een paar minuutjes slaaphuilen en strakke dekentjes nodig om in te kunnen slapen. De rust, regelmaat en eenduidigheid heeft hij nog nodig om steviger in zijn wakkere wereld te staan. Dat geeft niet, zo zit Rim gewoon in elkaar.

Dat de oplossing (voor Rim althans) zo eenvoudig en eigenlijk voor de hand liggend was had ik nooit durven dromen. Het betekende wel dat ik vanwege de rust, regelmaat en eenduidigheid de eerste paar weken de deur eigenlijk niet uitkwam en ook nu nog zijn de uitstapjes minimaal en verjaardagbezoekjes kort, zwembaden en andere drukke bedoeningen gewoon taboe. Er is steeds wat meer mogelijk (en soms even wat minder), maar hij kan nu goed laten zien wanneer het hem te veel is en daar houden we gewoon rekening mee. Wat mij zelf vooral erg gelukkig maakt is dat ik hem weer snap, dat ik hem weer kan 'lezen' en hem zo kan geven waar hij eigenlijk al die tijd om vroeg!

Marleen Weber-Ouwerling

Rim had een moeilijke start, maar dankzij het inbaekren is hij een vrolijke baby geworden.
Na 9 weken inbakeren had Rim de doeken niet meer nodig.

 

Marleen

Onze dochter Marleen is nu bijna 8 maanden oud en ik vind het hoog tijd worden om jullie eens te bedanken voor het maken van de Pacco Pre inwikkeldoek.

Na twee weken over tijd te zijn, braken op de laatste dag van mei toch nog spontaan mijn vliezen en bleek dat ons kindje in het vruchtwater gepoept had. Op 1 juni moest ik door naar het ziekenhuis en werd ik na lang wachten eindelijk ingeleid. Bijna 24 uur na het breken van de vliezen werd ons dochtertje Marleen geboren. Doordat ze enorm misselijk was mochten we de volgende dag niet naar huis toe, maar een dag later gelukkig wel. Alles ging de eerste 4 dagen goed, maar elke dag ging ze minder slapen en steeds meer huilen totdat ze op de 5e dag nog maar 4 uur 's nachts had geslapen.

Onze kraamhulp (Sylvia) zag ons 's ochtends doodmoe op het kraambed zitten en stelde voor dat ze eens bij Marleen zou gaan zitten om te kijken hoe ze in slaap viel. Na een kwartier kwam ze al weer naar beneden: Marleen kon niet slapen omdat haar handjes maar voor haar gezichtje bleven wapperen.

De kraamhulp vroeg ons of ze Marleen mocht inbakeren. Wij vonden alles goed en na het inbakeren sliep Marleen binnen 5 minuten en meteen twee uur lang. Behalve het inbakeren gaf Sylvia ons ook het boek 'Regelmaat en inbakeren' van Ria Blom te leen en samen met de Pacco Pre (die we ook van haar mochten lenen) zijn we met regelmaat en inbakeren de kraamtijd door gekomen. Nog voordat onze kraamhulp afscheid had genomen hadden we al een eigen exemplaar van het boek en de Pacco Pre aangeschaft.

Zes weken lang hebben we ingebakerd en daarna zijn we gaan afbouwen. De regelmaat houden we tot de dag van vandaag aan. Met 8 weken sliep Marleen zonder inbakeren hele nachten door en zijn de keren dat ze afgelopen zes maanden 's nachts wakker werd, op 1 hand te tellen. Overdag slaapt ze 2 keer, 2 tot 3 uur per keer, en 's nachts zo'n 10 uur achter elkaar. Daar zijn we erg blij om, want als Marleen wakker is dan is ze heel actief! Ze is altijd vrolijk, supereigenwijs en beweeglijk.

Ik heb me in het begin wel geschaamd voor het feit dat we Marleen zo snel hebben ingebakerd (vanaf 5 dagen oud). Bovendien moest ik me (ook bij artsen) constant verdedigen over het waarom van het inbakeren, maar ik ben blij dat we het gedaan hebben en dat we zo'n ervaren kraamhulp hadden. Zonder de regelmaat en het inbakeren hadden we vast nu veel meer slapeloze nachten gehad en waren we allemaal een stuk ongelukkiger geweest!

BEDANKT!
Bert en Eveline

Marleen ingewikkeld in de Pacco Pre.
Marleen heeft dankzij het inbakeren goed leren slapen.

 

Pagina's

Ervaringen insturen

Wil je een foto meesturen met je bericht? Klik dan eerst op de grijze knop 'bladeren' / 'browse' (afhankelijk van de taalinstellingen van het programma waarmee je surft, heeft de knop een Nederlandse of Engelse naam). Via deze knop kun je de foto opzoeken op jouw pc. Klik daarna op de knop 'uploaden'. Na enkele seconden wordt de foto als bijlagen aan je bericht gekoppeld. Alleen GIF, JPG en PNG bestanden kunnen worden geplaatst.